De haat van de magistraat

Er is inmiddels meer dan een jaar verstreken sedert de laatste blog verscheen. Op veler verzoek wordt weer eens een lichtje geschenen op wat men in Oost-Brabant onder recht en rechtspraak verstaat. De rechtbank Oost Brabant heeft Lips tot staatsvijand nummer 1 verklaard. Waarom? Dat mag Joost weten. Mogelijk omdat Lips zich verzet, weerwoord geeft, opkomt voor zijn rechten of wellicht omdat hij curatoren belemmert in hun rooftocht om zijn vermogen in hun zakken (als enigen…) te steken. De rechtbank Oost Brabant doet er alles aan Lips zijn (mensen)rechten te ontnemen, ieder verzet te smoren. Een recent staaltje daarvan is het delen met de lezers waard. Oordeel zelf.

Lips zijn faillietverklaring is inmiddels al meer dan 4 jaar geleden. Zijn curatoren Schreurs en Stadig verklaren in de faillissementsverslagen al sedert eind 2015 dat er geen enkele uitkering aan de schuldeisers (lees ABN AMRO) zal plaatsvinden en dat zij na vele miljoenen gedeclareerd te hebben “op de pof” werken.

Desondanks wordt het faillissement niet – zoals gebruikelijk  -afgesloten bij gebrek aan baten. Nee, het wordt in stand gehouden. In stand gehouden om een zinloos gijzelingsbevel in de lucht te houden (terwijl er al 3 1/2 jaar geen vragen zijn) en het paspoort van Lips gesignaleerd te houden zodat hem een nieuw paspoort wordt onthouden. Waarom is dat?

De chantagemiddelen gijzeling en het onthouden van een paspoort kunnen geen enkel ander doel dienen dan het afdreigen en afpersen van Lips omwille van de openstaande declaraties van de commerciële advocatenkantoren   van de curatoren. Immers dat is het enige wat rest, nota’s van “de heren“. Waarom grijpt de rechtbank Oost-Brabant niet in zou je zeggen.

Recht volgens de Bossche school

Welnu, dat is een valide vraag. Ze grijpen niet alleen niet in, ze faciliteren het wangedrag van curatoren ook nog op bijzondere wijze en trachten alles de doofpot in te stoppen.

Gisteren ontving Lips een faxbericht van rechter-commissaris S.J.O. de Vries waarin hij Lips meedeelt dat, de rechter-commissaris, Lips geen enkel bericht (lees antwoord op een verzoek, een rechterlijke beschikking uit eigen beweging of op verzoek van schuldeisers en/of curatoren) meer zal toezenden.

Lips kan enkel en alleen nog – na telefonische afspraak vooraf met de afdeling Toezicht van de rechtbank Oost-Brabant – berichten en beschikkingen in persoon ophalen bij de griffie van de afdeling Toezicht in Den Bosch.

De rechter-commissaris is nog wel zo vriendelijk om – in het geval Lips gegijzeld wordt als hij op weg is naar Den Bosch – te zorgen dat de berichten en beschikkingen in het huis van bewaring worden overhandigd. Of misschien geeft de griffie de berichten en beschikkingen wel af vlak voordat Lips dan in de boeien wordt geslagen aan de balie als hij die ongeschonden bereikt.

Jarenlang heeft de rechter-commissaris en de rechtbank Oost-Brabant Lips brieven en beschikkingen per fax in Zwitserland en Dubai gezonden. De redenen die de rechter-commissaris voor zijn plotse mededeling aanvoert zijn de volgende:

  1. Op basis van art 91 van de faillissementswet mag Lips zijn woonplaats niet verlaten zonder toestemming van de rechter-commissaris, dat heeft hij wel gedaan volgens rechter-commissaris de Vries;
  2. Door zijn woonplaats te verlaten frustreert Lips volgens rechter-commissaris de Vries de uitvoering van het bevel tot inbewaringstelling;
  3. Het sturen van berichten aan Lips in het buitenland faciliteert voormeld handelen van Lips.

Is het merkwaardig dat rechter-commissaris de Vries tot deze mededeling komt nadat er 4 jaar sedert faillietverklaring zijn verstreken en het faillissement bij gebrek aan baten zou moeten worden opgedoekt? Is het hem ontgaan dat Lips al sedert maart 2007 zijn woonplaats niet meer in Nederland heeft waardoor een dergelijke toestemming irrelevant is? Weet hij niet dat een gijzelingsbevel  een rechter-commissaris enkel ten doel heeft om rechtsgeldig de politie op te dragen Lips te arresteren om hem in verzekerde bewaring te stellen, maar op geen enkele wijze een verplichting inhoudt voor Lips?

In de praktijk

Het effect van dit plotse besluit van rechter-commissaris de Vries is dat Lips niet weet wanneer er een bericht of beschikking voor hem klaarligt, niet weet wat de inhoudelijkheid van een dergelijk bericht of beschikking is. Niet weet of het mededelingen en beschikkingen betreft waar beroep tegen open staat en/of waarop hoor en wederhoor op van toepassing is.

Lips is helemaal niet verplicht naar Nederland af reizen, waar hij direct in gijzeling wordt genomen (waarvoor is een raadsel). Ook nog wetende dat hij na het verstrijken van de onbepaalde termijn van gijzeling, vanwege het ontbreken van een geldig Nederlands Paspoort niet meer naar huis terug kan.

Lips zijn basale procesrecht wordt gebruikt als pressiemiddel voor het afdwingen van art 91 faillissementswet (het niet mogen verlaten van de woonplaats zonder toestemming). Dit terwijl Lips zijn woonplaats al 10 jaar buiten Nederland is.

In art 6 van de Europese Verdrag van de Rechten van de Mens zijn de rechten op een fair trial waaronder recht op hoor- en wederhoor e.d. vastgelegd.

En niet alleen dat basale recht wordt Lips ontnomen. Ook wordt hij volledig monddood gemaakt. Hij kan geen verzoek meer aan de rechter-commissaris richten. Geen vraag meer stellen, geen formele verzoekschriften meer indienen om bijvoorbeeld curatoren te bevelen iets na te laten of te doen, curatoren te ontslaan, het faillissement op te heffen etc. etc..

Alles wat Lips wil vragen of verzoeken is zinloos geworden, immers, een antwoord krijgt Lips nooit meer.

Het waarom?

Waarom wil men Lips na meer dan 4 jaar volledig kalt stellen?

Zijn twee door Lips gestelde vragen de aanleiding voor de mededeling van rechter-commissaris de Vries? Vragen waarop  het antwoord Lips nooit meer zal bereiken. Die vragen zijn:

  1. Het verzoek  en het herhaalde verzoek om de curatoren te bevelen Lips de gemaakte uren (per tijdsgroep) per verslagperiode in zijn faillissement te verstrekken. Dat is eenvoudig een verplichting voortvloeiend uit de Recofa richtlijnen. Het zou helemaal niet nodig moeten zijn om de rechter-commissaris te vragen te interveniëren;
  2. Het verzoek de curatoren te bevelen om tot praktische afspraken te komen over de beloofde inzage van Lips in zijn administratie. Al 7 maanden lang poogt Lips om een schriftelijke toezegging tot inzage geregeld te krijgen, een brief waarmee deze hele kwestie nog eens onder de aandacht van rechter-commissaris de Vries is gebracht wordt genegeerd.

Of komt het omdat Lips de gore moed had om over de almaar uitblijvende beantwoording van die vragen een brief te richten aan de President van de rechtbank Oost Brabant, mevrouw Wiertz?

Of was dat de klacht die Lips indiende tegen zowel rechter-commissaris De Vries alsook President Wiertz omdat ze Lips doodzwegen? Of de reactie van Lips op de afwijzing van die klacht?

Of was eenvoudig de vrijbrief die de president van de rechtbank in de afwijzing van Lips zijn klacht gaf, voor de sektie Insolventierecht niet voldoende? Was het niet voldoende dat ze naar believen en ongestraft de tijd kunnen nemen voor de beantwoording van verzoeken? En dat ze ieder door hun eigen Insolventie clubje gewenste reactie kunnen geven  zonder enige vorm van governance, toezicht of controle?

Alles uit de kast

Hoe dan ook, alles wordt uit de kast gehaald door de rechtbank Oost-Brabant om Lips de mond te snoeren. Er wordt alles aan gedaan om te voorkomen dat ieder verzet of kritiek met betrekking tot het handelen van curatoren Schreurs, Stadig – en niet te vergeten Dekker in de kiem te smoren of onmogelijk te maken.

Waarom laat een rechtbank curatoren zonder enige vorm van fatsoenlijk toezicht en zonder enige deugdelijke verantwoording en verslaglegging tussen de EUR 5 en EUR 10 miljoen aan declaraties in hun zak steken, ieder ander met lege handen achterlatend?

Waarom doet het gerechtelijk apparaat van de rechtbank Oost-Brabant er op kosten van de belastingbetaler alles aan om dit te faciliteren?

Je durft het bijna niet uit te spreken….