Waar blijft de Nederlandse Erdogan?

De Haagse rechtbank vond het nodig een persbericht te publiceren inzake een uitspraak in een voor Nederland bijzondere en zelden voorkomende beroepsprocedure. Vasco van der Boon van het Financiele Dagblad was de eerste die het oppikte en op briljante wijze de zorgvuldig door de Haagse rechtbank geheim gehouden identiteit van de aanvrager onthulde. Op Quotenet trok de berichtgeving ongekend veel reacties. Uiteraard liet ook het Brabants Dagblad zich niet onbetuigd. Zou de natte droom van Schreurs en Stadig toch nog in vervulling gaan? Roger Lips leverde commentaar op het artikel in het financiële dagblad, dat kan de Fugitive de schare lezers niet onthouden

Beste Vasco,

Je e-mailde me dat je een vonnis van eergisteren tegenkwam over de weigering van de NL-overheid om mij in Dubai een nieuw paspoort te geven. Je vroeg welke consequenties dat heeft. Je schrijft dat ik normaal altijd reageer, dat is ook zo echter in het midden oosten is het weekend op vrijdag en zaterdag. Ik trof pas zondagmorgen je bericht en ook het vonnis aan in mijn e-mail. Mijn excuus daarvoor.

Wat is nu de kern van deze zaak.

De paspoortaanvraag en signalering in de praktijk

Iedere Nederlander kan simpelweg middels de invulling van een paspoortaanvraagformulier een nieuw paspoort aanvragen bij de gemeente waar ze woonachtig zijn. In het buitenland woonachtige Nederlanders kunnen middels een paspoortaanvraagformulier een paspoort aanvragen bij het Nederlandse Consulaat.

In artikel 91 van de faillissementswet is geregeld dat de failliet zijn woonplaats niet zonder toestemming van de rechter-commissaris mag verlaten. In de Paspoortwet is in artikel 19 geregeld dat een rechter-commissaris in een faillissement een verzoek tot opname van het paspoort van de failliet of inlichtingsplichtige ex art 106 Fw in het register paspoortsignaleringen kan doen. Doel: voorkomen dat de failliet zijn woonplaats zonder toestemming verlaat.

Een in Nederland uitgesproken faillissement is een Nederlandse kwestie. Je zult begrijpen dat het niet mogen verlaten van een woonplaats in Nederland ernstig wringt bij Nederlanders die hun woonplaats niet in maar buiten Nederland hebben. Ik resideer sedert 2007 al niet meer in Nederland.

Alvorens een nieuw paspoort af te geven toetst de uitgevende instantie –het ministerie van Buza – of de aanvrager is opgenomen in het register paspoortsignaleringen. Dit is een civielrechtelijk register en niet strafrechtelijk (wel kan justitie een paspoort laten signaleren maar dat is hier niet het geval). Dit heeft dus niets te maken met het Opsporingsregister van de Politie wat door de Marechausee wordt geraadpleegd bij grensovergangen (en al helemaal niet met een internationale opsporingslijst waarover jij in je artikel spreekt). Indien een paspoort is opgenomen in het register paspoortsignaleringen kan de uitgevende instantie uitgifte van een nieuw paspoort weigeren of zelfs een bestaand paspoort vervallen verklaren.

De Minister verzoekt, in geval een paspoort in het register paspoortsignaleringen is opgenomen, de aanvrager van het paspoort om met de signalerende instantie – de rechter-commissaris – in overleg te treden en tot overeenstemming te komen over voorwaarden waaronder het paspoort wel verstrekt kan worden. Bij gebreke van een dergelijke overeenstemming is het aan de Minister om te besluiten wat hij doet.

Ook kan de Minister – en dat is een wezenlijke afweging – het paspoort wel verstrekken omdat de aanvrager onevenredig wordt benadeeld door afgifte van een nieuw paspoort te weigeren.

De paspoortsignalering

De paspoortsignalering is in mijn geval verzocht door de rechter-commissaris en gebaseerd op de stelling van de curatoren Schreurs en Stadig dat ik mijn inlichtingen en informatieplicht schend. Die stelling kan eenvoudig niet met droge ogen worden verkondigd.

Curatoren hebben blijkens hun eigen faillissementsverslagen EUR 500.000,– uitgegeven aan registeraccountant Joanknecht & van Zelst om een 99 pagina’s dikke rapportage met 175 bijlagen te produceren over de ontwikkeling van mijn vermogen 5 jaar voorafgaand aan het faillissement. Die accountants hebben daar dus circa 2.500 manuren aan gespendeerd en er een jaar de tijd voor genomen. Daarbij is door mij volop medewerking gegeven en is meermaals extensief commentaar op concept rapportages geleverd. Nergens is vermeld dat er informatie zou ontbreken. Dus ofwel alle informatie is verstrekt en er is veel werk gedaan dit te analyseren, of de curatoren hebben de boedel opgelicht door EUR 500.000 te betalen aan het bestuderen van niet verstrekte informatie.

Curatoren hebben de digitale gegevens van het Lips concern en mij in 2013 meermaals gecopieerd en zich ook de gegevensdragers toegeeigend. Daarnaast hebben ze alle fysieke administratie en archieven van mij prive, het Lips concern en mijn familie. Recent nog heeft curator Stadig schriftelijk aangegeven dat de fysieke administratie zich verspreid bevindt over de kantoren van curatoren alsmede externe professionele opslagbedrijven. Blijkbaar is de verstrekte hoeveelheid zodanig dat ze over meerdere lokaties verspreid moet worden. Het is een enorme hoeveelheid. De afgelopen 3 jaar is er van de op een hand te tellen vragen geen enkele relevante vraag onbeantwoord gebleven.

Stellen dat ik niet aan mijn informatie en inlichtingenplicht voldoe is dus eenvoudig al jarenlang een curatoren welkome leugen. (Een leugen die niet alleen maakt dat Buza weigert mij een paspoort te verstrekken, maar ook de basis voor het nog steeds van kracht zijnde gijzelingsbevel en de bijbehorende commotie in de media)

Materialiteit

In de afgelopen jaren hebben de curatoren Schreurs en Stadig het aan hun goede zorgen toevertrouwde vermogen volledig vernield. Zij hebben meer dan EUR 3 miljoen aan salaris aan zichzelf uitbetaald. Dit blijkt uit hun laatste paar faillissementsverslagen. Curatoren stellen daarin ook dat vaststaat dat geen enkele schuldeiser ooit nog een euro uit de boedel tegemoet kan zien. De werkzaamheden die zij nu nog verrichten kunnen ook niet meer betaald worden, want de boedel is volledig leeg en er is geen enkel zicht op opbrengsten. Curatoren geven aan dat zij sedert eind 2015 onbezoldigd werken.

Curatoren hebben de afgelopen 3 jaar sporadisch een vraag gesteld. Nu de boedel volledig door curatoren is leeggeroofd, curatoren stellen dat ze voor niks moeten werken, geen schuldeiser nog een euro zal ontvangen en er al jaren geen vraag meer is gesteld lijkt het “in de lucht houden” van een gijzelingsbevel en een opname van mijn paspoort in een register paspoortsignaleringen volstrekt zinloos en geen redelijk (materieel) doel te dienen. Je kunt je zelfs afvragen of het faillissement niet moet worden afgesloten. Het komt eenvoudig neer op pesterij.

Onevenredig benadelen

Het niet verstrekken van een paspoort heeft tot gevolg dat je je als Nederlander buiten Europa niet meer kunt identificeren. Een Europese identiteitskaart wordt maar in een beperkt aantal landen buiten Europa geaccepteerd als legitimatiemiddel, niet in de Verenigde Arabische Emiraten (“UAE”). Bovendien is het onmogelijk om een Europese Identiteitskaart te verkrijgen indien je woont in een land waar de Europese Identiteitskaart niet geldig is, zoals in de UAE. Althans volgens de Rijksoverheid op haar eigen site. Laten we het erop houden de rechter zich in het vonnis vergist als hij stelt dat de eiser onvoldoende heeft bewezen dat de Europese Identiteitskaart in de UAE geen geldig legitimatiemiddel is (anders zou het wel erg goedkoop zijn). Een geldig paspoort is dus het enige middel voor mij om me te kunnen legitimeren.

Een rechtsgeldig Nederlands paspoort is in alle landen buiten Europa voor een Nederlander sowieso nodig om er een verblijfsvergunning te verkrijgen of verlengen. In tegenstelling tot wat de rechter in het vonnis beweert is er zelfs sprake van het ontnemen van de Nederlandse nationaliteit. Een simpele blik op een site waar een verklaring bezit van Nederlanderschap kan worden aangevraagd, bijvoorbeeld de site van het Nederlandse consulaat in Dubai, leert dat aan de eerste voorwaarde, het overleggen van een Nederlands paspoort, al niet kan worden voldaan. Een verblijfsvergunning voor een Nederlander kan zonder een geldig Nederlands paspoort niet worden verkregen. En dus is het verkrijgen van een verklaring van Nederlanderschap onmogelijk.

Ook stemmen bij de komende verkiezingen is voor mij onmogelijk, het verkiezingsbureau in Den Haag weigert de registratie om te kiezen in het buitenland vanwege het ontbreken van een geldig paspoort. Zonder een rechtsgeldig Nederlands paspoort wordt je stateloos. Een stateloze is ook geen rechtssubject meer. Het grondwettelijke stemrecht is dus ontnomen.

Het onthouden heeft dus tot gevolg dat een Nederlander zich niet meer met zijn Nederlandse paspoort in landen buiten Europa kan identificeren, de facto zijn Nederlandse nationaliteit verliest en niet aan de vereisten voor het verkrijgen van een verblijfsvergunning op basis van het Nederlandse paspoort voldoet. Een illegaal verblijf heeft uitzetting tot gevolg.

Waarheen is de vraag, immers je bent stateloos. Niet alleen het gezinshoofd, maar het hele gezin inclusief kinderen voldoet in de meeste landen niet meer aan de vereisten voor het verkrijgen van een verblijfsvergunning . Het gevolg kan dus zijn dat een heel gezin noodgedwongen met wortel en tak haar woonplaats met sociale omgeving, scholen etcetera moet verlaten om “ergens” heen gezonden te worden om er vervolgens niet meer vandaan te kunnen reizen vanwege het ontbreken van een paspoort.

Dat is wat “men” mij toewenst. En welk hogere doel zou het dienen om mij geen paspoort te verstrekken? Wel, dit dient in ieder geval geen enkel materieel doel. Curatoren vragen al jaren nauwelijks iets (ze verschuilen zich als ze dat uitkomt achter de stelling dat ze mij niet kunnen bereiken of dat ze vragen wel stellen als ik in gijzeling ben genomen). De boedel is volledig leeg en er is geen enkel zicht op inkomsten. De curatoren werken voor niks. Het hogere doel is dus om mij – zonder alle waarborgen van een reguliere gevorderde uitlevering – te laten “uitleveren”. Een moordenaar of drugshandelaar heeft nog meer rechten.

De Nederlandse grondwet en de rechten van de mens

Het gerenomeerde Human Rights advocatenkantoor Prakken d’oliveira heeft een advies van 15 pagina’s geschreven over de specifieke situatie en komt tot een vernietigende conclusie over hoe Nederland (de minister van buza) met de kwestie omgaat. Ook worden mijn grondwettelijke rechten geweld aan gedaan. De rechter veegt dit simpel weg.

Wat vind ik ervan

Ook dit vonnis is weer een triest dieptepunt. Dat de rechtbank een persbericht publiceert– terwijl zij op basis van de zogenaamde anonimiteitsrichtlijnen schijnheilig de personalia uit het vonnis verwijdert – is in dat kader veelbetekend. Barbertje moet (zoals meerdere vastgoedondernemers) publiekelijk hangen om de aandacht af te leiden van de rampzalige gevolgen van de incompetentie bij ABN en SNS voorafgaand aan, gedurende en ten gevolge van de crisis. En dus mag de rechterlijke beoordeling gerust alle grenzen overschrijden, het doel heiligt immers de middelen.

Voor mij is het inmiddels meer dan duidelijk. Rechtspraak in en rondom faillissementen in combinatie met de archaische en verouderde faillissementswet is in Nederland van een uiterst bedenkelijk nivo (ook uniek in de moderne wereld). De vooringenomenheid en de stigmatisering van de failliet maken dat er van recht geen sprake meer is. Het is onrecht, middeleeuwse inquisitie en niks anders.

Mijn vertrouwen in de rechterlijke macht is dus volledig weg. Het is te eenvoudig om te roepen “ja, logisch, omdat de uitspraken je niet bevallen”. Ik heb academische titels en heb leren nadenken, ik ben niet gek en ik ben ervaringsdeskundige. Ik heb dus voldoende vertrouwen in mijn beoordelingsvermogen. Datzelfde geldt voor de juristen die mij bijstaan. Ik sta niet alleen in mijn visie.

De maatregel mij een paspoort te onthouden met als enige doel dat gelegaliseerde criminelen als Schreurs en Stadig hun kleinzielige frustraties kunnen botvieren door mij (en mijn gezin en familie) te kunnen afdreigen, afpersen en vernederen met de wet in de hand, is schandelijk en een beschaafd land onwaardig.

Geen schuldeiser (overigens met name enkel ABN AMRO) ziet ooit nog een euro, dat stellen curatoren zelf. Er valt niets meer te halen en als dat wel zou zijn dan zou alles in de zak van diezelfde Schreurs en Stadig verdwijnen, de andere miljoenen aan salaris achterna.

En daarom moet mijn gezin met wortel en tak uit haar woonplaats gerukt worden? En daarom faciliteren rechter-commissarissen, rechters en ambtenaren van het ministerie gladde criminelen als Schreurs en Stadig zonder na te denken?

Deze heren lachten zich rot, ze vullen hun zakken met miljoenen, het domme volk juicht hen toe zonder maar enige kennis van zaken te hebben (lees je reaguurders). Ze worden ook nog volop geholpen met “in naam der koning” stempeltjes. Het wordt tijd voor een Erdogan in Nederland die er eens flink de bezem doorhaalt en dat verrotte nest juristen eens opschoont.

Dus in plaats van het oppakken van het vonnis en het aandikken met oude roeptoeterij, is het misschien eens tijd wat dieper op de materie in te gaan en eens te gaan twijfelen aan het bastion van de rechtspraak. Want dat is waar de broodnodige verbetering en vernieuwing vandaan moet komen, van een kritische pers en publieke dwang, van jou onder andere.

Groeten

Roger

From: Vasco van der Boon

Sent: Friday, January 06, 2017 7:15 PM

To: roger lips

Subject: RE: Vraag van het FD

Hallo Roger,

Ik kom een vonnis van eergisteren tegen over de weigering van de NL-overheid om jullie in Dubai een nieuw paspoort te geven. Welke consequenties heeft dit voor jullie?

Met vriendelijke groet,

Vasco van der Boon

Redacteur

Het Financieele Dagblad